Rianne Letschert

Rianne Letschert (1976, Doetinchem) bouwde een internationale academische carrière op rond slachtofferrechten, internationaal recht en victimologie. Na studies in Amsterdam, Montpellier en Tilburg promoveerde zij in 2005 aan Tilburg University op een proefschrift over minderheidsrechten. Als hoogleraar Internationaal Recht en Victimologie werkte zij als expert bij het Speciaal Tribunaal voor Libanon (2014-2016), waar zij namens slachtoffers onderhandelde — een ervaring die haar bredere publieke zichtbaarheid gaf.

In 2016 werd Letschert rector magnificus van de Universiteit Maastricht, destijds op haar 39e de jongste rector van Nederland. Zij leidde de universiteit tot 2022 en bleef tot 2026 voorzitter van het College van Bestuur. In deze periode trad zij ook aan als voorzitter van de commissie-Letschert, die het Wetboek van Strafvordering moderniseerde (2019-2022). Haar academische werk werd erkend met lidmaatschap van Academia Europaea (2017) en de André Mischke YAE Prize.

Politiek werd zij actief als informateur tijdens de formatie 2025-2026, waarin zij bemiddelde tussen D66, VVD en CDA. Op 23 februari 2026 trad zij aan als minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Haar dossiers betreffen onder meer de bekostiging van hogescholen en universiteiten, kansengelijkheid in het onderwijs, en de uitvoering van cultuur- en wetenschapsbeleid.

Letschert werd uitgeroepen tot Topvrouw van het Jaar (2019) en Helmonder van het Jaar (2020). Zij is getrouwd met sportjournalist Sander Kleikers en heeft twee kinderen uit een eerder huwelijk.